Graan en de mens: een kort overzicht

Hoe lang eten we al graan en is het zo gezond als we denken?

Graan en de mens: een kort overzicht

Wat is graan eigenlijk? Graan is een verzamelnaam voor de vruchten van eenzaadlobbige grassen. Dat wil zeggen dat de vrucht uit één stuk bestaat. Voorbeelden van graansoorten zijn: teff, tarwe en spelt, maar ook maïs en rijst zijn granen.

De geschiedenis van graan als voeding

Archeologen hebben gereedschappen gevonden van onze voorouders die sporen van graankorrels bevatten (lees het artikel op Scientific American). Deze gereedschappen zijn ongeveer 105.000 jaar oud. Als wij zo lang geleden al graankorrels vermaalden, is het niet onwaarschijnlijk dat graan toen al een voedingsbron voor ons was.

Pas ongeveer 7.000 jaar geleden is de mens begonnen met het verbouwen van graansoorten. We zijn echter niet met alle graansoorten tegelijkertijd in aanraking gekomen. Zo verbouwen we tarwe al veel langer dan dat we maïs verbouwen.

Van graan tot brood

Veel oude culturen kenden al brood. Zo aten de Romeinen en de Egyptenaren al brood. Tot aan de 19e eeuw werd er deeg van de vorige dag (dat zuur geworden was) bij nieuw deeg gedaan. In de 19e eeuw is men begonnen om bakkersgist toe te voegen aan brood in plaats van zuur deeg.

Zo rond de middeleeuwen is brood een grotere rol gaan spelen in ons eetpatroon. Hierdoor werd het nodig om op grotere schaal graan te gaan verbouwen. Dit werd in recentere tijden nog gemakkelijker door moderne landbouwtechnieken. Door de grote vraag naar graan is er in de laatste eeuw ook veel veranderd aan het graan zelf. Bij het verbouwen van graan is er actief geselecteerd voor graan dat veel en grote korrels oplevert.

Je kan je afvragen wat deze selectie heeft gedaan met de samenstelling van de voedingsstoffen in ons graan. En of het daardoor nog wel zo gezond is als we vaak denken. Een belangrijke vraag voor wie gezond wil leven, aangezien het grootste gedeelte van ons dieet uit granen bestaat. In andere artikelen zullen we dieper ingaan op elke graansoort en onderzoeken of ze goed voor ons zijn of juist niet.

Bronnen: Wikipedia en Coquinaria

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *